เกี่ยวกับเรา

- เกี่ยวกับเรา...ที่มาวิถีริมน้ำ -

บ้านศิลปิน ยินดีต้อนรับ

กำเนิดและก่อตั้งสร้างจาก...นายชุมพล อักพันธานนท์ และการร่วมใจของบุคคลผู้มีอุปการะ 3 ท่าน คือ
1. นางสาวสุรางค์รักษ์ ชัยศรีโชติ 2. นางจิตติมา วิบูลย์ลาภ 3. นายเอก โชติวัฒนากร
ทั้ง 3 ท่าน เป็นมิตรสหายมาตั้งแต่ครั้งยังเรียนมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์มาด้วยกัน และเล็งเห็นประโยชน์ของบ้านเรือนเก่าริมน้ำ ที่มีความคิดเห็นตรงกันว่าหากได้รับการซ่อมแซม บำรุงรักษา และมีกิจกรรมร่วมกันขึ้นมาก็จะเอื้อต่อบรรยากาศโดยรอบมีคุณค่า เป็นการช่วยให้วิถีชีวิตดั้งเดิมที่ผู้คนอยู่อาศัยละแวกนี้สามารถอยู่ต่อไปได้ โดยไม่ต้องย้ายถิ่นฐานไปไหน...เป็นการเอื้อประโยชน์ต่อบุคคลในชุมชุนให้เข้มแข็ง และต่อบุคคลอื่นๆ อีกมากมาย รวมถึงเป็นแหล่งพักผ่อนหรือเป็นปอดสีเขียวทางธรรมชาติ ให้กับคนในเมืองหลวงได้อย่างดี

โดยหลังจากนั้น ประมาณปี พ.ศ. 2551 จึงได้ทำการโอนสิทธิ์จากนางสาวประไพ รักสำรวจ ทายาทของบ้านหลังดังกล่าว นำมาปรับปรุงซึ่งต้องใช้ค่าใช้จ่ายในการซ่อมแซมบ้านสูงทีเดียว เพราะต้องทำฐานรากใหม่ทั้งหมด จะตอกเสาเข็มกันแต่ละครั้ง ก็ต้องรอตอกตอนน้ำลงเวลาตี 2 ขึ้นไป ในการซ่อมแซมบ้านจึงเกิดมีอุปสรรคขึ้นมากมายหลายอย่าง
แต่ก็ฟันผ่า และผ่านมาได้ด้วยดี หลังจากที่ซ่อมบ้านเสร็จแล้วในปี พ.ศ. 2552 และสิ่งที่ต้องนำมาคิดเพิ่มเติมอีกก็คือ
จะทำอย่างไรกับชีวิตที่เหลืออยู่ของบ้านให้ดียิ่งขึ้นไปกว่าเดิม

“บ้านเก่าซ่อมแซมเปลี่ยนไม้ แต่ชีวิตใหม่ที่บ้านต้องทำอย่างไร...?”

นี่คือคำถาม และความรู้สึกที่ต้องคิดต่อ...หลังจากซ่อมแซมบ้านเสร็จ ณ เบื้องต้นได้พูดคุยกับสมาคมอนุรักษ์ศิลปกรรมและสิ่งแวดล้อม ปรึกษาและได้รับความช่วยเหลือในการออกงานประชาสัมพันธ์ หารายได้ซ่อมแซมบ้าน ณ งานสถาปนิกสยาม ซึ่งได้รับอุปการคุณจากสถาปนิกสยามมาโดยตลอด

ในช่วง3-4 ปีที่ผ่านมา หลังจากนั้นก็สำรวจวิถีชีวิตของผู้คนที่นั่งเรือผ่านมา ก็พบว่าส่วนใหญ่เป็นนักท่องเที่ยวต่างชาติที่รับจากตามท่าเรือต่างๆ มาวนรอบเกาะ ทุกวันมีจำนวนเรือมากมายหลายลำแล่นผ่าน ทั้งเสียงเรือและคลื่นเรือเป็นอุปสรรคกับบ้านเรือนริมน้ำอย่างมาก คลื่นก็กระแทกเสาบ้าน เสียงก็กระแทกเข้าไปในหูมีปัญหาเรื่องขยะ น้ำเสีย เสียงเรือ คลื่นเรือ เรือที่วิ่งเร็ว ทุกอย่างเป็นอุปสรรคทางสิ่งแวดล้อมอย่างมากที่ทางบ้านศิลปินมองเห็นว่าหากดูแลชีวิตส่วนนี้ก่อนแล้ว เราจะทำอะไรก็ได้ทางการท่องเที่ยว จึงมีการจัดพูดคุยกับหน่วยงานทางด้านสิ่งแวดล้อม ทั้งควบคุมมลพิษและหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้อง อุปสรรคเรื่องเสียงเรือเป็นอุปสรรคขั้นรุนแรงที่สุด เพราะการเร่งเครื่องของเรือเกิดทั้งเสียงดังและคลื่นแรง ควรมีการใส่ท่อเก็บเสียงเรือตามที่กฎหมายกำหนด การใช้เครื่องยนต์แต่ไม่มีการนำมาปฏิบัติจริง ทั้งนักท่องเที่ยวก็เกิดผลกระทบ คนขับเรือก็หูเสีย ชาวบ้านก็หนวกหู หากวาระเรื่องเสียงถูกหยิบขึ้นมาใช้เป็นวาระแห่งการท่องเที่ยวแล้ว อานิสงส์ก็จะเกิดขึ้นแก่แหล่งท่องเที่ยวอื่นๆ อาทิ อัมพวาก็จะไม่มีคนมาตัดต้นลำภู ดึกๆ มีเสียงเรือดังอยู่ตลอด ขณะที่ชาวบ้าน 2 ทุ่มก็หลับกันแล้ว สิ่งแวดล้อมควรเริ่มต้นทำการท่องเที่ยวที่มาพร้อมกับความเข้าใจของชุมชนด้วย

ซึ่งชุมชนคลองบางหลวงนั้น ชาวบ้านมีอัธยาศัยดีและมีความงดงามในการดำเนินชีวิต มีความเรียบง่ายพอเพียงกับชีวิต เราบ้านศิลปินในฐานะเป็นคนใหม่มาอาศัยในบ้านเก่าแล้ว รู้สึกได้เลยว่า เราต้องทำอะไรที่จะไม่ให้เกิดความเสียหายแก่ชุมชน ในทางกลับกันเราควรสร้างสิ่งมีชีวิตโดยใช้งานศิลปะเป็นสื่อที่ถ่ายทอดออกมาในรูปแบบต่างๆ เพื่อให้ผู้คนที่มาสัมผัสได้เห็นสิ่งที่นำเสนอ

หลังจากเปิดบ้านได้ 1 ปี ในปี พ.ศ. 2553 ก็มีคณะหุ่นละครเล็กที่ถูกเลิกจ้างมาร่วมกันตั้งคณะ โดยใช้พื้นที่บ้านศิลปินเป็นที่เปิดหมวกจัดแสดงโดยไม่เก็บค่าใช้จ่าย ทำให้มีผู้มาเข้าชมไม่ขาดสายและมีชีวิตชีวามากขึ้น และมีศิลปินแขนงต่างๆ ทั้งภาพถ่าย นักดนตรี นักร้อง แวะเวียนมาเปิดการแสดงให้ผู้มาท่องเที่ยวได้ชมกันอยู่เสมอ

บ้านศิลปิน ณ ชุมชนคลองบางหลวง บ้านไม้สองชั้น โดดเด่นด้วยเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง สมัยต้นกรุงธนบุรี ที่มีอายุเก่าแก่กว่า 100 ปี ภายในบ้านเป็นที่จัดแสดงงานศิลปะ กิจกรรมการทำภาพพิมพ์ การระบายสีหน้ากาก การระบายสีปูนปั้น ตามจินตนาการ เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการหาเวลาว่างในการพักผ่อนแบบครอบครัว มุมจำหน่ายของที่ระลึก โปสการ์ดย้อนวันวาน และมุมพักผ่อนแบบสบายๆ มุมจิบกาแฟ และรับลมนอกบ้าน หย่อนขาริมคลองมองปลาแหวกว่ายลอยคอรอต้อนรับทุกท่านที่มาเยือน ลิ้มรสอาหารที่ชาวบ้านล่องเรือมาตามสายน้ำด้วยวิถีชาวบ้านดั้งเดิมอย่างแท้จริง สัมผัสกับบรรยากาศวิถีชีวิตชาวชุมชนคลองบางหลวงที่เปี่ยมด้วยน้ำใจ และยังคงรักษาไว้ซึ่งวิถีชีวิตแบบเรียบง่าย

สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี

ได้ทรงพระราชทานรางวัลอนุรักษ์ศิลปะสถาปัตยกรรมดีเด่น ประเภทเคหะสถานและบ้านเรือนเอกชนประจำปี 2553
(คัดเลือกโดยสมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์)